Ik troostte haar en bleef aan de lijn tot er hulp arriveerde. Daarna stapte ik in mijn auto en huilde tot zonsopgang.
Die avond had ik een paar adembenemende seconden waarin ik het gevoel had dat Helen een weg terug naar mij had gevonden – al was het maar lang genoeg om me eraan te herinneren dat liefde nooit echt verdwijnt.
Let op: Dit verhaal is fictief en gebaseerd op waargebeurde feiten. Namen, personages en details zijn gewijzigd. Elke gelijkenis met echte personen of gebeurtenissen is puur toevallig. De auteur en uitgever geven geen garanties met betrekking tot de juistheid van de informatie en zijn niet aansprakelijk voor interpretaties of het gebruik van het verhaal. Alle illustraties dienen uitsluitend ter illustratie.
